fbpx
اسلایدافغانستانگزارش

اوریا: حکومت افغانستان و طالبان طرح مشخصی برای صلح ندارند

خبرگزاری یاش: در دومین نشست «پروسه کابل»، رئیس‌جمهور غنی طرحی را برای شروع مذاکره صلح با طالبان ارایه کرد که به موجب آن، حکومت حاضر است تا بدون هیچ نوع پیش‌شرط، مذاکرات با طالبان را آغاز کند. حکومت وحدت ملی، وعده‌های زیادی در این نشست به گروه طالبان داده است از جمله این‌که این گروه را به عنوان یک حزب سیاسی به رسمیت بشناسد.

تمامی این پیشنهادات در زمانی ارائه شده‌اند که اخیرا و پس از حملات خونبار در کابل، دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری امریکا، اعلام کرد که از این پس گزینه با گروه طالبان را کنار خواهد گذاشت. ارگ ریاست‌جمهوری هم سریعا اعلام کرد که دولت افغانستان، از این پس «صلح را در میدان‌های جنگ جستجو خواهد نمود».

فضل‌الرحمان اوریا، آگاه مسایل سیاسی می‌گوید برای رسیدن به صلح طرف‌های درگیر باید تعریف مشخصی از آن داشته باشند.

به گفته او، حکومت وحدت ملی و طالبان تا هنوز به یک تعریف مشخص از صلح دست نیافته‌اند.

آقای ارویا افزود، از تعریفی که امروز طالبان از صلح دارند کشورهای همسایه و منطقه از آن حمایت می‌کنند، اما از طرح صلح حکومت افغانستان ممکن است کشورهای منطقه حمایت نکنند.

وی تصریح کرد: «در حال حاضر ما با دو تعریف متضاد از صلح روبرو هستیم، تا زمانی‌که تعریف صلح واحد نشود این معضل ادامه پیدا می‌کند. تعریفی که حکومت افغانستان، طالبان، پاکستان و مردم افغانستان از صلح دارند متفاوت است. تعریف طالبان از صلح، خروج نیروهای خارجی از افغانستان، مذاکره با ایالات متحده و به رسمیت نشناختن حکومت افغانستان است. حکومت وحدت ملی در تلاش است تا با پیوستن گروه طالبان به پروسه صلح، به خود مشروعیت بخشد و این گروه دست از جنگ بردارد».

به باور او، پیشنهاد صلح که هفته گذشته از سوی حکومت به طالبان ارائه شد، طرح تازه‌ای نیست، بلکه حامد کرزی رئیس‌جمهور پیشین نیز برای پیوستن طالبان به روند صلح، این طرح را پیشکش کرده بود.

طالبان در واکنش به طرح حکومت در نشست پروسه کابل، با نشر اعلامیه‌ای گفته است که رئیس جمهور غنی به عامل اصلی جنگ افغانستان، یعنی حضور نیروهای خارجی اشاره نکرده است.

به گفته‌ آقای اوریا، در شرایط کنونی که طالبان برتری نظامی و اقتصادی نسبت به حکومت افغانستان دارند، به روند صلح نخواهند پیوست.

این کارشناس مسائل سیاسی تأکید کرد که مدیریت جنگ، صلح و اقتصاد افغانستان به دست خارجی‌ها است و برای صلح افغانستان، امریکا باید به گونه‌ای مستقیم وارد مذاکره با طالبان و پاکستان شود.

از سویی هم علی اکبر جمشیدی، عضو پیشین مجلس سنا، پیشنهاد صلح حکومت به طالبان را یک فرصت برای دو طرف تلقی کرده و گفت: «برای رسیدن به صلح، حکومت باید فشار‌های نظامی بر گروه طالبان را بالا برده و از سوی دیگر، فشارهای بین‌المللی نیز بر اسلام‌آباد وارد شود».

آقای جمشیدی افزود: «مهم‌ترین اصل، موقف گروه طالبان است. اگر این گروه با استفاده از همین فرصت به پروسه صلح بپیوندد و رهبری آن اعلام کند که ما حاضریم با ایالات متحده و حکومت افغانستان مذاکره ‌کنیم، این مهم‌ترین دستاورد برای حکومت افغانستان از پیشنهاد صلح به طالبان خواهد بود».

به گفته این سناتور پیشین، در صورتی‌که گروه طالبان در تصمیم‌گیری‌های خود استقلالیت نداشته باشد، برای پیوستن به روند صلح آمادگی نشان نداده و با تغییر رویکرد، وقت‌تلفی خواهند کرد.

حکومت افغانستان بارها برای کشاندن طالبان به میز مذاکره، طرح‌ها و هشدارهای مبنی بر فشارهای نظامی و سیاسی را بر این گروه وارد کرده است. ظاهرا این فشارها کارساز نبوده و طالبان همواره خواستار مذاکره مستقیم با ایالات متحده شده است.

محمداسلام بهنوش

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

بستن