fbpx
اسلایدافغانستانبرگزیدهترجمهگزارش

تلفات غیرنظامیان در افغانستان؛ بی‌شمار اما به حاشیه رانده‌شده

دیپلمات/ سید صابر ابراهیمی

سازمان ملل متحد (یوناما) در گزارشی گفته است که بیش از ۲۸ هزار غیرنظامی از سال ۲۰۰۹ تاکنون کشته و بیش از ۵۰ هزار تن دیگر مجروح شده‌اند. با این حال، هزاران تن که بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ جان خود را از دست داده‌اند، شامل این آمار نمی‌شوند.

بر بنیاد این گزارش غیرنظامیان در افغانستان همواره در معرض خطرات هولناک قرار می‌گیرند.

در سال ۲۰۱۷، حدود ۳۴۳۸ تن کشته و ۷۰۱۵ تن دیگر زخمی شده‌اند که ۶۵ درصد تلفات مربوط به‌عناصر ضد دولتی یعنی طالبان و داعش می‌شوند.

۲۵ درصد این تلفات به‌عناصر طرفدار دولت از جمله ۱۶ درصد به ارتش ملی افغانستان و ۲ درصد به نیروهای نظامی بین‌المللی اختصاص داده شده است.

۱۱ درصد از این تلفات مربوط به گلوله‌باری‌های دوطرف درگیر در میدان جنگ‌ و ۱ درصد در اثر راکت پراکنی‌های مرزی از سوی پاکستان گفته شده است.

در ماه جنوری سال جاری، حمله‌کننده انتحاری طالبان با استفاده از یک آمبولانس در کابل، حداقل ۱۰۳ تن را کشت و بیش از ۲۰۰ تن دیگر را زخمی کردند که خود نمونه‌ای از جنایت جنگی به‌حساب می‌آید. حوادث مانند این در بخش‌های پُر جمعیت شهر که غیرنظامیان مصروف زندگی روزمره خود هستند، اتفاق می‌افتد.

این حمله در نزدیکی وزارت داخله پیشین و یک شفاخانه رخ داد که مردان، زنان و کودکان برای دریافت خدمات عامه تجمع کرده بودند.

مشکل اصلی چیست؟

مشکل اصلی در افغانستان تعدد جنگ است. دولت افغانستان در حال‌حاضر با بیش از ۲۰ گروه تروریستی مختلف و هم‌چنین تولیدکنندگان مواد مخدر در حال مبارزه است. با این وجود دولت تلاش دارد تا نهادهای ضعیف خود را اصلاح کند و مشروعیت خود را به‌دست بیاورد.

مشکل دیگر عدم توجه و اولویت دهی به زندگی غیرنظامیان از سوی بازیگران ملی و بین‌المللی است. دولت افغانستان بارها پس از حادثات مختلف برای مردم وعده داده است که انتقام می‌گیرد و یا تحقیقات را در مورد چگونگی وقوع حمله آغاز می‌کند، اما هرگز نتیجه مثبت نداده است. مقامات افغان افکار و گفته‌های خود را بدون تأثیر واقعی آن برای پیش‌گیری از تلفات برای مردم ارائه می‌کند.

علمای افغان (علمای مذهبی) در اعلامیه اخیر خود به‌صراحت در مورد حفاظت از جان شهروندان یادآوری کرده بود. اما، مشاوره در مورد یک روند صلح احتمالی و مسئله حفاظت از زندگی غیرنظامیان نادیده گرفته می‌شود. تأکید برای پیش‌گیری از تلفات غیرنظامیان به‌ندرت در نشست‌های چون گروه هماهنگی چهار جانبه صورت می‌گیرد. گروه چهار جانبه شامل کشورهای افغانستان، چین، پاکستان و امریکا می‌شود که بحث در مورد صلح احتمالی در منطقه را پیش می‌برد.

راه حل

نیروهای ارتش افغانستان باید اطمینان حاصل کنند که قوانین عملیات آنها شامل اقداماتی می‌شود که ایمنی غیرنظامیان را تضمین می‌کند؛ یعنی حفاظت از جان غیرنظامیان باید نهادینه شود.

کنترول مرزها باید تشدید یابد، از انفجارات باید جلوگیری شود و هم‌چنین مطرح کردن بعضی موضوعات با سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی راه دیگری برای حل مشکلات کشور است.

در میان نیروهای بین‌المللی، ارتش امریکا که اکثر حملات هوایی در افغانستان را انجام می‌دهد، نه تنها تعهدات اخلاقی و قانونی را برای حفظ جان غیرنظامیان ندارد، بلکه تعهدات عملی هم‌چنان ندارد. باید این موضوع را جدی مورد توجه قرار دهد.

سربازان نظامی امریکا مانند جنرال دیوید پتریوس و کریس کولیندا، اذعان کرده‌اند که تلفات غیرنظامیان از سوی نیروهای بین‌المللی جنگ را تشدید می‌بخشد و باید نتیجه گرفت که حفاظت از جان غیرنظامیان برای موفقیت مأموریت امریکا در افغانستان ضروری است.

متباقی جامعه بین‌المللی و سازمان‌های بشردوستانه مسئولیت بلند کردن صدای غیرنظامیان را به عهده دارند. ثبت تلفات غیرنظامیان، خدمات عالی برای خانواده‌های قربانیان است که امیدوارم یک روز بتواند عدالت تطبیق شود، اما ثبت به‌تنهایی کافی نیست.

تمرکز باید بر روی پیش‌گیری باشد. چگونه می‌توان تلفات مردم بی‌گناه را از بین برد؟ جامعه بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، سازمان همکاری‌های اسلامی و دیگر سازمان‌ها می‌توانند در ایجاد ظرفیت‌سازی نیروهای امنیتی افغانستان کمک کنند.

آنها هم‌چنین می‌تواند نگرانی‌های مربوط به این موضوع را با بازیگران مربوطه مطرح کرده و بر حمایت از افراد ملکی تأکید کنند.

طالبان نیز به‎طور جدی وارد گفت‌وگوهای صلح شود و غیرنظامیان را هدف حمله قرار ندهند. هیچ‌کس برنده این جنگ نیست. حکومت افغانستان نیز به درخواست طالبان تجدید نظر نموده و به مذاکرات بدون  قید و شرط موافقت کرده است.

طالبان باید از فرصت استفاده و با دولت افغانستان وارد مذاکره شود. باید طرف‌های درگیر به آتش‌بس موافقت کند که این عمل می‌تواند به شدت رنج مردم غیرنظامی را کاهش دهد.

طی مدت‌های طولانی، غیرنظامیان افغان از این درگیری‌های مزمن رنج می‌برند. افغان‌ها شایسته حضور در بحث‌های ملی و بین‌المللی در مورد جنگ و صلح هستند.

ترجمه: احمدضیا علیجانی

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

بستن