fbpx
اسلایدافغانستانترجمهدیدگاهسیاست

آیا روسیه و چین پالیسی امریکا در افغانستان را سبوتاژ می‌کنند؟

نشریه هیل/ ​انتونی کوردسمن

به‌زودی جنگ افغانستان در ۱۱ سپتمبر هفده ساله می‌شود. امریکا همچنان درگیر جنگ در افغانستان است و تا هنوز مشخص نیست که این کشور در حمایت از یک دولت چند پارچه، فاسد و ناکارآمد پیروز می‌شود یا خیر؛ اما چندین نشانه روشن وجود دارد، از جمله انتخابات آینده افغانستان که وضعیت در کشور را تغییر خواهد داد.

تاکنون، نیروی هوایی امریکا با یک سلسله حمایت در مأموریت نظامی از نیروهای افغان، توانسته کنترول مراکز کلیدی و پرجمعیت را با تلفات کمتری از نیروهای امریکایی در اختیار داشته باشد.

با این‌حال، تلفات نظامیان و غیرنظامیان در افغانستان به سطح بالایی رسیده و برخی از مراکز پرجمعیت نیز تهدید شده‌اند. گزارش اخیر دولت امریکا نشان می‌دهد که سطح کنترول گروه طالبان و افراط‌گراها در حومه‌های کشور افزایش یافته است.

امریکا هرگونه تلاش برای بخش غیرنظامی جنگ را به‌گونه کامل رها نکرده؛ اما نقش خود را به صورت عمده در آوردن فشار برای اصلاحات با مشروط کردن کمک‌ها، کاهش داده است.

مشخص نیست که این تلاش‌ها مؤثر خواهد بود، یا اینکه بر نهاد پولیس افغانستان مؤثر تمام خواهد شد و فساد در دولت را کاهش خواهد داد.

در حالی که تلاش‌ها‌ برای حمایت از اصلاحات نشان می‌دهد که اقتصاد افغانستان از نگاه جهانی به سطح ثبات خود رسیده، اما بانک جهانی از ۲۰۰۸ به‌ این‌سو به‌طور مستمر از افزایش سطح فقر گزارش داده است؛ زیرا بخش زیادی از جمعیت وارد شهرهای افغانستان شده و از امنیت شغلی مناسب برخوردار نیستند و هیچ کاری هم برای آنها انجام نشده است.

با در نظر داشت استراتیژی امریکا، به‌نظر می‌رسد که انتظارها برای آغاز مذاکرات صلح با طالبان یک فریب است و طالبان از امتیازاتی که دریافت کرده به اندازه کافی خسته به‌نظر می‌رسند و امریکا می‌تواند از این طریق با چیزی نزدیک به پیروزی، افغانستان را ترک کند.

به‌نظر نمی‌رسد کسی بخواهد به خاطر بیاورد که چگونه پیروزی قابل توجهی در ویتنام رخ داد یا اینکه چگونه مذاکرات صلح به پیروزی سیاسی با اعضای رژیم پول پوت در کامبوج و مائوئیست‌ها در نیپال انجامید.

با توجه به این شرایط، روسیه و چین انگیزه کمی برای حمایت از امریکا دارند. روسیه ممکن است مصمم باشد در هر موقع و در هر جا امریکا را تحت فشار قرار دهد.

در عین حال، باید توجه داشت که روسیه یا چین به جای کمک برای پیروزی امریکا در جنگ، بیشتر به دنبال سبوتاژ تلاش‌های امریکا در افغانستان است، تا امریکا در جنگ ناکام بماند و در نهایت با سرخوردگی و خستگی از افغانستان خارج شود.

سوالات جنرال دیوید پترئوس در مورد عراق در سال ۲۰۰۳، با جنگ افغانستان نیز ارتباط دارد که به‌طور پیوسته هر ساله شاهد درگیری است. این جنگ چگونه پایان می‌باید؟ سوالات درست برای جنگ در افغانستان که آیا این جنگ پایان می‌یابد؟ و تا چه وقت امریکا حضور خواهد داشت؟

روسیه به‌جای صادر کردن افراط‌گرایی، در معامله با طالبان برای حکمرانی در افغانستان متمرکز است و همچنان پیشنهادهای بالقوه برای عقب نشینی امریکا و شکست دولت افغانستان را روی دست دارد.

افغانستان در حال حاضر تقریبا هیچ ارزش استراتیژیکی برای روسیه ندارد و هر سازمانی که به منافع امنیت روسیه در آسیای میانه کمک کند، بهتر از آن است که خود را درگیری جنگ داخلی افغانستان کند؛ جنگی که از سوی امریکا رهبری می‌شود و روسیه نیز برای عقب نشینی امریکا از افغانستان اقدامات را روی دست گرفته است.

قرار دادن برخی فشارهای غیر مستقیم بر امریکا با حمایت از طالبان ممکن است گزینه شیرین‌تر باشد، اما این هدف نهایی برای روسیه نیست.

هر کسی که در مورد افغانستان با مقامات چینی گفت‌وگو می‌کند، آگاه است که چین می‌خواهد نقش خود را در افغانستان به حداقل برساند و این تا زمانی که افغانستان به اندازه کافی به ثبات برسد و به‌عنوان یک منبع قابل استفاده اقتصادی برای چین باشد. یک سرمایه‌گذاری در معدن مس غیرقابل استفاده کافی است.

همانطور که روسیه علاقه خاصی به افغانستان به‌عنوان مسیری به اقیانوس هند ندارد، چین نیز علاقه‌ای جدی به افغانستان به‌عنوان جاده ابریشم جدید ندارد. برنامه‌های چین برای جاده کمربندی شامل پاکستان، روسیه و دریا می‌شود. از این طریق آنها با هیچ مشکلی امنیتی در آسیای میانه یا جاهای دیگر مواجه نمی‌شود.

به‌نظر می‌رسد که چین در ایجاد تأسیسات نظامی و آموزشی در مرز واخان بدخشان می‌خواهد نقش مهم را ایفا کند. ولایت بدخشان در شمال کشور با ایالت سین کیانگ چین که اکثریت آن مسلمان هستند، ۳۵۰ کیلو متر فاصله دارد.

با این‌حال، این موضوع بیشتر جنبه ایجاد یک حائل برای مقابله با افراط‌گرایی اسلامی اوجیور و تاجیک در غرب چین و آسیای میانه را دارد. حضور اسلام‌گرای افراطی اجیور و تاجیک باعث نگرانی چین در مورد آینده افغانستان شده است.

چین، مانند روسیه ممکن است از تعهدات کنونی امریکا نسبت به افغانستان هم از نظر امنیت و هم از نظر تلاش‌های نظامی نفع ببرد؛ اما این به ندرت هدف اصلی چین است.

گذشته از این، امریکا در حال حاضر به جز روسیه و چین، هیچ دوست منطقه‌ای در مرز افغانستان که دارای منافع مشترک باشد، ندارد.

تنها خبرهای خوب برای امریکا این است که نقش روس‌ها و چین‌ها در افغانستان برای دنبال منافع شخصی است تا خصومت.

ترجمه: احمدضیا علیجانی

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

بستن