fbpx
اسلایدافغانستاندیدگاه

به دام افتادن بیوه‌زن‌های طالبان به عنوان برده‌های جنسی

رویترز/ بهار جویا

شوهر فاطمه که عضوی از گروه طالبان است، وی را به شدت تحت کنترول خود داشت. حتی اجازۀ حمام کردن به او را نمی داد و او را تهدید می‌کرد که اگر خود را آرایش کند، صورتش را خواهد سوزاند. شوهر فاطمه مشکوک بود که نکند فاطمۀ ۱۲ ساله خود را برای مردان دیگر بیاراید.

وی هیچ‌گاه اجازۀ بیرون رفتن به فاطمه را نمی‌داد؛ حتی زمانی که بیمار می‌شد. زمان‌هایی که دست فاطمه در هنگام پخت نان می‌سوخت، او را لت‌وکوب می‌کرد که چرا در قبال طویانه‌ای که پرداخت کرده، مادرش به او کارهای خانه را یاد نداده است.

فاطمه حالا به همراه دختر جوانش در مکانی در شهر کابل پنهان است. او طی مصاحبۀ تلفونی به بنیاد تامسون رویترز گفت: «پدرم زمانی من را به یک مرد فروخت که هیچ درکی از مسئولیت‌های ازدواج نداشتم».

ازدواج اجباری و زیر سن، غیرقانونی است اما در بین خانواده‌های فقیر افغانستان به دلیل طمع اخذ طویانه رایج است. از همین رو است که نیمی از دختران در سن ۱۵ سالگی مجبور به ازدواج می‌شوند.

َAfghan_women
َAfghan_women

همسران اعضای گروه طالبان، جزیی از پنهان‌ترین این قربانیان هستند. در زمان امارت طالبان تا سال ۲۰۰۱ که نیروهای امریکا این امارت را سقوط داد، طالبان تحصیل و کار زنان در بیرون از خانه را ممنوع کرده و دستور داده بودند که زنان باید در خارج از منزل‌شان، برقع بپوشند.

شکریه بارکزی، یک تن از اعضای پارلمان و فعال حقوق زنان گفت: «بسیار برای این زنان سخت است که همسر خطرناک‌ترین جنگجویانی باشند که آنها دشمنان زیادی هم در بین مردم دارند».

در واقع همسران اعضای گروه طالبان، به عنوان بردۀ جنسی تلقی می‌شوند و به طور کلی از حمایت بازمانده‌اند.

زندگی همسران تازه‌عروس گروه طالبان، پس از مرگ شوهران‌شان سخت‌تر می شود. خانواده‌های آنان می‌ترسند که دخترشان را با خود ببرند، چون جامعه از آنها نفرت دارد و این امکان هم هست که مورد سوءاستفاده و خشونت قرار بگیرند.

شوهر ۲۵ سالۀ فاطمه، پس از یک سال که با او ازدواج کرده بود، یک فرماندۀ پولیس را کشت و با محکومیت به ۱۸ سال حبس، به زندان رفت.

اما زندان آنان در منطقه‌ای بود که طالبان آنجا نفوذ بیشتری داشتند. در نتیجه او پس از گذراندن ۴ سال از حبس خود، در اواخر سال ۲۰۱۶ آزاد شد، اما هیچ وقت به خانه بازنگشت.

پس از آن، برادران وی به فاطمه گفتند که قطعاً شوهرش طی انجام حملۀ انتحاری خود را کشته است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان پیش‌بینی می‌کند که در هر سال صدها تن از همسران طالبان به اثر مرگ شوهران‌شان، بیوه می‌شوند.

فاطمه در ادامۀ مصاحبه‌اش گفت که برادر شوهرم قصد داشت که من به اجبار با او ازدواج کنم و دختر جوانم را نیز به یکی از فرماندهان طالبان بفروشد. من هم پس از اینکه از نقشۀ آنان باخبر شدم بدون فکر به عواقب کارم، از آنجا فرار کردم.

فاطمه با مادرشوهرش به بهانۀ این که به عروسی می‌رود، همراه با فرزندش فرار کرد.

پدرش او را به خانۀ خود راه نداد، ما پسرهای کاکایش به او کمک کرده و او را به کابل رساندند.

فاطمه می‌گوید که تمامی اعضای خانوادۀ شوهرش، از اعضای گروه طالبان هستند و آنها تصمیم گرفته‌اند تا اعضای خانوادۀ من را به منظور مجازات فرار من و اجرای عدالت، از بین ببرند.

محکمۀ طالبان به دلیل شرمساری از فرار فاطمه، عدالت را در قتل فاطمه و خانواده‌اش می داند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

بستن